Pokwitowanie
Nr
- Słownie
- Otrzymano od
- Za
- Uwaga
Kwituję odbiór powyższej kwoty.
Wpisz kwotę, tytuł wpłaty, kto zapłacił i kto przyjął pieniądze, a potem wydrukuj pokwitowanie odbioru gotówki albo zapisz je jako PDF. Strona wylicza VAT z kwoty brutto, jeśli jest naliczony, zostawia miejsce na kwotę słownie i zaznacza, czego pokwitowaniu jeszcze brakuje w wybranym kraju.
Wszystko, co wpiszesz, zostaje w tym oknie przeglądarki. Przeładowanie strony czyści formularz.
Pokwitowanie
Nr
Kwituję odbiór powyższej kwoty.
Podpisz po wydrukowaniu: pokwitowanie to podpisane potwierdzenie osoby, która przyjęła pieniądze.
Okno drukowania oferuje też „Zapisz jako PDF”. „Drukuj z kopią” umieszcza oryginał i kopię na jednej stronie. Puste pola drukują się jako linie, więc pusty formularz daje kartkę jak z bloczka pokwitowań.
Zanim zajrzysz do listy: pokwitowanie odpowiada na pięć pytań kogoś, kto czyta je po latach — kto przyjął pieniądze, od kogo, ile, za co i kiedy — i nosi podpis osoby, która je przyjęła. Te pytania można zadać pokwitowaniu w każdym kraju. To, co musi dodać firma i jak pokwitowanie ma się do faktury, rozstrzyga prawo krajowe; poniżej zasady polskie.
Kodeks cywilny nie przewiduje formularza z rubrykami. Daje prawo dłużnikowi: kto spełnia świadczenie, może żądać od wierzyciela pokwitowania (art. 462 § 1), a jeśli ma w tym interes — pokwitowania w szczególnej formie (§ 2). Koszty pokwitowania ponosi dłużnik, chyba że umówiono się inaczej (§ 3). Gdy wierzyciel odmawia pokwitowania, dłużnik może wstrzymać się ze świadczeniem albo złożyć jego przedmiot do depozytu sądowego (art. 463).
Skoro ustawa nie określa treści, o wartości pokwitowania decyduje to, co na nim jest: kto przyjął pieniądze, od kogo, ile, za co i kiedy, oraz podpis przyjmującego. Pokwitowanie działa też dalej, niż sięga jego treść: z pokwitowania zapłaty długu wynika domniemanie zapłaty należności ubocznych, a z pokwitowania świadczenia okresowego — domniemanie, że spełnione zostały również wcześniejsze wymagalne świadczenia okresowe (art. 466).
W Polsce sprzedaż na rzecz innej firmy dokumentuje się fakturą, a na rzecz osób prywatnych co do zasady paragonem z kasy rejestrującej; pokwitowanie potwierdza tylko zapłatę. Faktura ma własną listę elementów (art. 106e ust. 1 ustawy o VAT) i od 2026 r. co do zasady powstaje w Krajowym Systemie e-Faktur (art. 106ga ust. 1). Poza KSeF zostają m.in. faktury dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (art. 106ga ust. 2 pkt 4), a do 31 grudnia 2026 r. także faktury podatnika, u którego sprzedaż udokumentowana fakturami wystawionymi w danym miesiącu nie przekracza 10 000 zł z podatkiem (art. 145m).
Także faktura uproszczona nie jest pokwitowaniem. Przy kwocie należności ogółem, czyli brutto, do 450 zł albo 100 euro może pominąć imię i nazwisko lub nazwę i adres nabywcy, ilość, cenę jednostkową i wartości netto — pod warunkiem że da się z niej określić kwotę podatku dla każdej stawki (art. 106e ust. 5 pkt 3). Nie działa jednak bez numeru, którym nabywca posługuje się na potrzeby VAT, czyli jego NIP (art. 106e ust. 6).
Dlatego ten formularz nie stosuje progu 450 zł: pokwitowanie z tej strony nie zastępuje ani faktury, ani paragonu. Jeśli zapłata dotyczy wystawionej faktury, wpisz jej numer w polu „Za co”.
Przy zwolnieniu z VAT — podmiotowym z art. 113 ustawy o VAT, dla sprzedaży do 240 000 zł w poprzednim i bieżącym roku, albo przedmiotowym — pokwitowanie nie wykazuje podatku. Podatnik zwolniony nie musi wystawiać faktury, chyba że nabywca zażąda jej w ciągu 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym dostarczono towar, wykonano usługę albo otrzymano zapłatę (art. 106b ust. 2 i 3). Taka faktura wskazuje podstawę zwolnienia: przepis ustawy, przepis dyrektywy albo inną podstawę prawną (art. 106e ust. 1 pkt 19).
Osoba prywatna nigdy nie wykazuje VAT, podobnie jak firma zwolniona. Kto wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku — osoba fizyczna, osoba prawna czy jednostka organizacyjna — jest obowiązany do jego zapłaty (art. 108 ust. 1 ustawy o VAT). To najdroższa linijka, jaką może mieć taki dokument.
Ta strona jest wzorem dokumentu, a nie kasą. Niczego nie ewidencjonuje: nie pyta o formę płatności, nie prowadzi rejestru, nie nadaje numeru, który przetrwa zamknięcie strony, i nie liczy utargu dziennego. To ważne, bo w Polsce podatnicy sprzedający osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej oraz rolnikom ryczałtowym są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT) i z każdej sprzedaży wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę (art. 111 ust. 3a pkt 1). Zwolnienia z tego obowiązku może wprowadzić minister finansów w rozporządzeniu (art. 111 ust. 8). Pokwitowanie z tej strony niczego z tego nie zastępuje.
Zachowaj swoją kopię. Dla firmy pokwitowanie może być dokumentem związanym z rozliczeniem podatku, a podatnicy VAT przechowują ewidencje i wszystkie takie dokumenty do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 112 ustawy o VAT). Zobowiązanie podatkowe przedawnia się co do zasady z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej); tak samo długo przechowuje się księgi podatkowe i związane z nimi dokumenty (art. 86 § 1). „Drukuj z kopią” umieszcza oryginał i kopię na jednej kartce, więc kopia istnieje od chwili, gdy oryginał trafia do płacącego.
Jako dowód zapłaty: kto przyjął pieniądze, od kogo, ile, za co i kiedy — z podpisem osoby, która je przyjęła. Kodeks cywilny nie określa wzoru pokwitowania; daje płacącemu prawo, by go żądać (art. 462). Jeśli zapłata dotyczy faktury, wpisz też jej numer.
Nie. Pokwitowanie potwierdza zapłatę, a fakturę wystawia się według ustawy o VAT, z własną listą elementów (art. 106e) i od 2026 r. co do zasady w KSeF. Nawet faktura uproszczona do 450 zł brutto musi zawierać NIP nabywcy. Do faktury służy wzór faktury, do którego link znajdziesz niżej.
Nie. Osoba prywatna nie nalicza VAT. Kto wystawi fakturę z wykazaną kwotą podatku, musi ten podatek zapłacić — dotyczy to także osoby fizycznej (art. 108 ust. 1 ustawy o VAT). Wybierz „Osoba prywatna”, a pokwitowanie nie będzie miało wiersza podatku.
Tak, bo to podpis osoby, która przyjęła pieniądze, jest potwierdzeniem odbioru. Kodeks cywilny nie określa wzoru pokwitowania, ale płacący może go żądać, a gdy ma w tym interes — w szczególnej formie (art. 462). Najpierw wydrukuj, potem podpisz odręcznie.
Nic nie jest zapisywane ani wysyłane: bez konta, bez przesyłania, bez zapisu w przeglądarce. Strona nie pyta o formę płatności, nie prowadzi rejestru i niczego nie numeruje ani nie sumuje, więc nie jest kasą. Jeśli sprzedajesz osobom prywatnym i masz obowiązek ewidencji na kasie rejestrującej, paragon musi pochodzić z tej kasy.
Tak. Zostaw pola puste i drukuj: każde puste pole drukuje się jako linia do wypełnienia. „Drukuj z kopią” umieszcza na jednej stronie dwa pokwitowania — oryginał i kopię.